Zbyt mała ilość wapnia i witaminy D w spożywanych pokarmach. Witamina D jest niezbędna w procesach przemiany wapnia. Organizm z jedzenia jest w stanie wchłonąć około 40% wapnia, jednak z wiekiem ta zdolność zmniejsza się. Ponadto duże ilości wapnia tracimy przez sód (zbyt dużo soli, zup w proszku, chipsów) oraz picie mocnej kawy, która wypłukuje ten pierwiastek. Wchłanianie wapnia jest również ograniczane przez spożycie zbyt dużej ilości białka. Jemy zbyt dużo mięsa, rezygnując z mleka i jego produktów pochodnych, również zawierających białko ale bogatych w wapń. O nasz kościec musimy dbać przez całe życie zaczynając już od okresu niemowlęcego. Im więcej „zbudujemy” tkanki kostnej w młodości tym dłużej będziemy opierać się negatywnym skutkom ubytku masy kostnej. Należy zwracać uwagę na coraz powszechniejsze diety odchudzające u nastolatków, które wpływają na spadek masy ciała oraz niedobory wapnia co z kolei powoduje zahamowanie procesu przebudowy tkanki kostnej. Ponadto utrata wagi obniża naturalne obciążenie szkieletu, które stymuluje jego rozwój. Intensywne odchudzanie powoduje zaburzenia miesiączkowania – co jest kolejnym czynnikiem ryzyka, sprzyjającym rozwojowi choroby. Należy również pamiętać, że witamina D jest tylko w około 20% wchłaniana z pokarmami. 80% powstaje w naszym organizmie podczas ekspozycji na słońce, przy założeniu prawidłowego funkcjonowania nerek oraz wątroby. Okres jesienno-zimowy jest szczególnie ciężki zwłaszcza dla osób starszych, spędzających większość czasu w domach. Proces tworzenia witaminy D może być również zakłócany przez nadużywanie alkoholu, który to spożywany w nadmiarze może również niszczyć komórki kościotwórcze. Ponadto spożywanie fosforanów obecnych w zupach proszku, napojach typu cola, może powodować wyniszczanie komórek kościotwórczych. Kolejne ważne w naszej diecie minerały to magnez, cynk oraz witaminy C i B. Właściwa dieta oraz stosowanie odpowiednio dobranych witamin, mikroelementów wzmacnia kości i znacznie opóźnia procesy ubytku masy kostnej. Na rynku dostępnych jest wiele preparatów mineralnych. Przy wyborze należy kierować się stopniem przyswajalności zawartych w nich witamin i minerałów.
Poniższa tabela przedstawia zalecane dzienne spożycie wapnia.
| Dzieci | 800 – 1200 mg |
| Młodzież | 1500 mg |
| Dorośli | 1000 mg |
| Kobiety w czasie ciąży i karmienia piersią | 1500 – 1800 mg |
| Kobiety w okresie pomenopauzalnym | 1500 mg |
| Osoby po 65-tym roku życia | 1500 mg |
Przykładowa zawartość wapnia w wybranych pokarmach (w 100g produktu).
| Ser żółty | 750 – 1000 mg |
| Ser biały | 100 – 200 mg |
| Mleko | 110 – 120 mg |
| Jaja | 45 mg |
| Jogurt | 150 – 200 mg |
| Fasola | 100 – 150 mg |
| Pieczywo | 10 – 70 mg |
| Lody | 120 – 160 mg |
| Sery topione | 350 mg |
| Sardynki w oleju | 300 mg |
| Orzechy | 60 – 200 mg |
| Brokuły | 50 mg |
| Migdały | 240 mg |
Pokarmy bogate w witaminę D to mleko, masło, margaryna, żółtko jaj, tłuste ryby morskie (łosoś, makrela). Należy jednak pamiętać, że witamina D jest samoczynnie wytwarzana w naszej skórze przy ekspozycji na słońce.